تشخیص کلاهبرداری دیفای، چگونه پروژه‌های مخرب سیستم مالی غیرمتمرکز را تشخیص دهیم

دیفای هنوز فضایی شفاف نیست. معمولاً هیچ روش کارآمدی برای بازیابی وجوه یا بازخواست کاربران مخرب وجود ندارد. با این حال راه‌هایی برای تشخیص کلاهبرداری دیفای وجود دارد. با این روش‌ها شما می‌توانید پروژه‌های مخرب را از پروژه‌های کارآمد تمیز دهید.

تشخیص کلاهبرداری دیفای، چگونه پروژه‌های مخرب سیستم مالی غیرمتمرکز را تشخیص دهیم

تشخیص کلاهبرداری دیفای، چگونه پروژه‌های مخرب سیستم مالی غیرمتمرکز را تشخیص دهیم
تشخیص کلاهبرداری دیفای، چگونه پروژه‌های مخرب سیستم مالی غیرمتمرکز را تشخیص دهیم

همانطور که افراد بیشتری به نوآوری‌های مالی جذابی که توسط دیفای امکان پذیر شده است علاقه مند می‌شوند، کلاهبرداران نیز در حال یافتن راه‌های بیشتری برای سواستفاده از آنها هستند.



مقدمه

سیستم مالی غیرمتمرکز یا دیفای با نوآوری‌های فراوان همراه است. به نظر می‌رسد که پروژه‌های جدید دیفای هر لحظه راه اندازی می‌شوند و تمیز دادن آن‌ها از هم بسیار دشوار است.

ما اغلب درمورد چگونگی عدم نیاز بلاکچین به مجوز برای راه اندازی پروژه‌های جدید صحبت می‌کنیم. این اساساً روشی ایده آل گرا برای بیان “عمومی” بودن دنیای ارزهای دیجیتال است. هیچ کس برای استفاده، توسعه یا راه اندازی پروژه‌هایی روی بلاکچین مجوز لازم ندارد. در حالی که این خصیصه ذاتی ارزهای رمزپایه ای مانند بیت کوین است، اما جنبه‌های منفی خود را نیز دارد.

هر کسی می‌تواند پروژه‌های کلاهبرداری یا گمراه کننده را راه اندازی کند. در این فضا هیچ چیزی برای جلوگیری از ایجاد پروژه‌های مخرب وجود ندارد. البته، تنها از نظر فنی، هیچ اقدامی وجود نداد. با این حال ما، به عنوان یک جامعه، می‌توانیم به یکدیگر کمک کنیم برخی از الگوهای رایج را شناسایی کنیم که نوآوری‌های قانونی را از پروژه‌های گمراه کننده جدا می‌کند.

بنابراین، باید مراقب چه چیزی باشید؟

هدف پروژه چیست؟

به نظر می‌رسد این سؤال یک سؤال واضح باشد که باید بپرسید، مخصوصاً اگر در فضای دیفای تازه وارد هستید.

با این حال، اکثر دارایی‌های رمزنگاری چیز جدیدی را به ارمغان نمی‌آورند. مطمئناً، نوآوری بسیار مهیجی نیز وجود دارد – به همین دلیل است که ما همه در اینجا هستیم! اما بسیاری از پروژه‌های جدید سعی در جلب توجه دیفای دارند حتی بدون تلاش برای نوآوری.

بنابراین، یک چیزی که می‌توانید بپرسید این است: آیا این پروژه سعی در انجام کار جدید و ابتکاری دارد؟ آیا آنها سعی دارند با پروژه خود به اقتصاد دیجیتال جدید کمک کنند؟ چه تفاوتی با رقبای خود دارند؟ آیا یک پیشنهاد ارزش منحصر به فرد در اینجا وجود دارد؟

این‌ها سؤالات بسیار ساده و عاقلانه‌ای هستند. اما، با پرسیدن آنها، می‌توانید بخش بزرگی از کلاهبرداری ها را از بین ببرید.



فعالیت توسعه دهندگان در سیستم مالی غیرمتمرکز

مورد دیگری که می‌توانید برای تشخیص کلاهبرداری دیفای به آن نگاه کنید فعالیت توسعه دهندگان است. یکی از محوریت‌های فلسفه دیفای متن باز بودن آن است.
بنابراین، اگر کمی در مورد کدنویسی اطلاعات دارید، می‌توانید خودتان نگاهی به کد بیندازید. نکته جالب در مورد کدهای منبع باز این است که اگر علاقه کافی به پروژه وجود داشته باشد، دیگران مطمئناً این کار را خواهند کرد. اگر پروژه نیت سو داشته باشد، در این مرحله احتمالاً کشف می‌شود.

علاوه بر این، شما همچنین می‌توانید به فعالیت توسعه دهنگان نگاه کنید. آیا توسعه دهندگان به طور مداوم کد جدید ارسال می‌کنند؟ اگرچه این معیار می‌تواند به صورت بازی در نظر گرفته شود، اما هنوز هم معیار خوبی برای فهمیدن اینکه آیا توسعه دهندگان واقعی هستند یا اینکه فقط می‌خواهند یک سود سریع بدست آورند، باشد.

حسابرسی‌های قرارداد هوشمند

چیزی که با آن قراردادهای هوشمند و دیفای حسابرسی می‌شوند. ممیزی‌ها از ایمن بودن کد اطمینان حاصل خواهند کنند. در حالی که آنها بخشی اساسی در توسعه قرارداد هوشمند هستند، بسیاری از توسعه دهندگان بدون هیچگونه ممیزی کد خود را مستقر می‌کنند. این می‌تواند خطر استفاده از این قراردادها را تا حد زیادی افزایش دهد.

نکته‌ای که در اینجا باید به آن توجه شود گران بودن ممیزی‌ها است. پروژه‌های قانونی معمولاً قادر به پرداخت هزینه حسابرسی هستند، اما پروژه‌های کلاهبرداری معمولاً این کار را نخواهند کرد.

بنابراین، آیا این بدان معنی است که اگر پروژه‌ای ممیزی داشته باشد، استفاده از آن کاملاً ایمن است؟ خیر. ممیزی لازم است، اما هیچ ممیزی هرگز به معنای ایمنی کامل نخواهد بود. همیشه از خطرات واریز وجوه خود در یک قرارداد هوشمند آگاه باشید.



آیا بنیانگذاران ناشناس هستند؟

دنیای رمزنگاری با استفاده از اسامی مستعار و گمنامی اهدایی از طرف اینترنت شکل گرفته است. از این گذشته، ما احتمالاً هرگز از هویت ساتوشی ناکاموتو، شخص یا گروهی که اولین ارز دیجیتال را معرفی کرد آگاه نخواهیم شد.

با این حال، تیم‌های دارای مؤسس ناشناس هنوز یک خطر بالقوه محسوب می‌شوند. اگر معلوم شود این پروژه‌ها کلاهبرداری دیفای هستند، احتمال زیادی وجود دارد که نتوان آن‌ها را پاسخگو کرد. موسسینی که حتی شهرتی در فضای ارزهای دیجیتال دارند از بدنام شدن خود می‌ترسند. به همین دلیل پروژه‌های کلاهبرداری را در فضای دیفای حمایت یا معرفی نمی‌کنند.

توجه داشته باشید که همه پروژه‌های تحت هدایت تیم‌های ناشناس کلاهبرداری دیفای نیستند. مطمئناً نمونه‌های زیادی از پروژه‌های قانونی با تیم‌های ناشناس وجود دارد. هنوز هم، هنگام ارزیابی پروژه‌ها، باید پیامدهای ناشناس بودن تیم را در نظر بگیرید.

بنابراین، به طور خلاصه، آیا پروژه‌هایی با بنیانگذاران ناشناس بد هستند؟ خیر. آیا پاسخگویی به پروژه‌های دارای بنیانگذار ناشناس دشوارتر است؟ آری.

چگونگی توزیع توکن ها در کلاهبرداری دیفای

اقتصاد توکن یک جنبه اساسی است که باید هنگام تحقیق در مورد یک پروژه دیفای مورد توجه قرار گیرد. یکی از راه‌هایی که افراد مخرب از کلاهبرداری دیفای می‌تواند درآمد کسب کنند، تورم قیمت توکن است. به این صورت که ابتدا عرضه محدود را به بازار تحمیل می‌کنند و سپس با افزایش قیمت شروع به فروش عظیم توکن های خود می‌کنند.

چه اتفاقی می افتد اگر مثلاً 40-50-60٪ از توکن عرضه شده در بازار آزاد فروخته شود؟ قیمت توکن کاهش می‌یابد و تقریباً تمام ارزش خود را از دست می‌دهد. در حالی که تخصیص توکن بنیانگذار قابل توجه به خودی خود یک نکته منقی محسوب نمی‌شوند، اما می‌تواند منجر به مشکلاتی شود.

علاوه بر تخصیص توکن به بنیان گذار، شما باید نحوه توزیع توکن ها را نیز در نظر بگیرید. آیا این کار از طریق یک پیش فروش انحصاری انجام می‌شود که فقط برای افراد داخلی قابل دسترس است و پس از آن پروژه را در رسانه‌های اجتماعی تبلیغ می‌کنند؟ آیا عرضه اولیه سکه (ICO) است؟ آیا آنها در حال انجام عرضه اولیه صرافی (IEO) هستند که یک صرافی ارزهای دیجیتال اعتبار خود را برای آنها به خطر می‌اندازد؟ آیا آنها از طریق ایر دراپ (airdrop) توکن خود را توزیع می‌کنند؟

هنگام مقایسه مدل‌های توزیع توکن تفاوت‌های ظریف زیادی را باید در نظر گرفت. در بسیاری از موارد، حتی دستیابی به این اطلاعات که خود می‌تواند یک نکته منفی باشد، دشوار است. با این حال، اگر می‌خواهید تصویر کاملی از پروژه به دست آورید، این اطلاعات کاملاً ضروری است.



کلاهبرداری خروج چقدر احتمال دارد؟

تولید بازده (یا استخراج نقدینگی) روشی جدید برای راه اندازی توکن های دیفای است. بسیاری از پروژه‌های جدید دیفای از این روش توزیع استفاده می‌کنند زیرا می‌تواند معیارهای توزیع مطلوبی را برای پروژه ایجاد کند. ایده این است که کاربران وجوه خود را در قراردادهای هوشمند قفل می‌کنند و در عوض بخشی از نشانه‌های تازه ضرب شده را دریافت می‌کنند.

احتمالاً می‌توانید ببینید که این مدل کلاهبرداری دیفای چگونه پیش می‌رود. برخی از پروژه‌ها به طور کامل بودجه موجود در مجموعه نقدینگی را می‌گیرند. برخی از آنها از روشهای پیچیده‌تری استفاده می‌کنند و یا پیش ساخت بزرگی دارند.

علاوه بر این، آلتکوین های جدید اغلب در فهرست سازندگان بازار خودکار (AMM) مانند یونی سوآپ (Uniswap) یا سوشی سوآپ (Sushiswap) قرار می‌گیرد. اگر تیم پروژه نقدینگی خوبی را برای جفت بازار در AMM تأمین کند، می‌تواند به همان اندازه آن را حذف کرده و توکن ها را در بازار تخلیه کند. این به طور معمول منجر به صفر شدن قیمت توکن می‌شود. از آنجا که اساساً بازاری برای فروش باقی نمانده است، این کار را اغلب کلاهبرداری خروج می‌نامند.

صحبت پایانی

خواه در دنیای عجیب و وحشی ییلد فارمینگ شرکت کنید یا به سادگی از پروتکل‌های غیرمتمرکز برای مبادله و تجارت استفاده کنید، کلاهبرداری دیفای فراوان است. امیدواریم که این دستورالعمل‌های کلی به شما کمک کند تا پروژه‌های مخرب و بازیگران بد را بهتر تشخیص دهید.

سلب مسئولیت: هدف این مقاله ارائه راهنمایی‌های کلی برای محافظت از کاربران و سرمایه گذاران دیفای است. این یک لیست جامع نیست و نباید به عنوان توصیه مالی در نظر گرفته شود.

5/5 (2 نظر)

درباره ی رضا باغانی

علاقمند به حوزه ارزهای دیجیتال - نویسنده و همکار بیت پارس

مطلب پیشنهادی

7 نکته مهم در مورد سرمایه گذاری در سیستم مالی غیرمتمرکز (دیفای)

7 نکته مهم در مورد سرمایه گذاری در سیستم مالی غیرمتمرکز (دیفای)

در روزهای اخیر سیستم مالی غیرمتمرکز (DeFi) توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *