عرضه محدود ارز دیجیتال، نقطه ضعف یا نقطه قوت دارایی‌های دیجیتال

عرضه محدود ارز دیجیتال سیاستی است که ساتوشی ناکاموتو برای ایجاد کمبود و افزایش قیمت این ارز در نظر گرفته است. در آوریل گذشته، تأیید شد که 80 درصد از عرضه کل بیتکوین استخراج شده است. با توجه به شرایط موجود، عرضه سکه‌های جدید تا سال 2140 ادامه خواهد داشت.

عرضه محدود ارز دیجیتال، نقطه ضعف یا نقطه قوت دارایی‌های دیجیتال

عرضه محدود ارز دیجیتال، نقطه ضعف یا نقطه قوت دارایی‌های دیجیتال
عرضه محدود ارز دیجیتال، نقطه ضعف یا نقطه قوت دارایی‌های دیجیتال

کسانی که طرفدار عرضه محدود ارز دیجیتال هستند، همانطور که در بیت کوین مشاهده می‌شود، می گویند که این باعث کمبود ارز دیجیتال می‌شوند. عرضه کمتر می‌تواند به معنای تقاضای بالاتر باشد و در نتیجه قیمت‌ها افزایش یابد. آن‌ها همچنین می گویند که عرضه محدود، ارز دیجیتال را از سیستم مالی جهانی جدا می‌کند. بانک‌های مرکزی دولت‌ها می‌توانند در هر زمان پول بیشتری چاپ کنند. این کار می‌تواند منجر به تورم شود و ارزش ارزهای فیات شما را پایین بیاورند.

از طرف دیگر مخالفان عرضه محدود ارز دیجیتال، استدلال جالبی در مورد این رویکرد دارند. آن‌ها می گویند عرضه محدود ارز دیجیتال مانع دستیابی این سیستم اقتصادی به جریان اصلی می‌شوند. عرضه محدود ارز دیجیتال به این معنی است که دارایی‌های دیجیتال تبدیل به کالاهای سرمایه گذاری می‌شوند. مردم آنها را می‌خرند و نگه می دارندولی راهی به بازارهای مالی برا خرید و فروش پیدا نخواهند کرد.

همانطور که مقاله بلومبرگ استدلال می‌کند، استهلاک در صورت محدود بودن یک دارایی غیرممکن است و این باعث می‌شود که صاحبان رمزنگاری منتظر قیمت ارزانتر کالاهای خود باشند. وقتی صحبت از ارزهای معمولی می‌شود، تورم چیزی است که مصرف کنندگان را از نگه داشتن پول نقد منصرف می‌کند.  ارز غیات هرچه مدت بیشتری در کیف پول باشد، قدرت خرید آن کمتر است.



بنابراین، بیت کوین ممکن است تورم زا باشد. آیا تورم کلمه بدی نیست؟

عرضه محدود ارز دیجیتال می‌تواند به افزایش ارزش آن کمک کند. تورم به معنای این است که دولت‌ها به مرور زمان پول بیشتری را چاپ و عرضه می‌کنند. این کار باعث می‌شود به مرور زمان ارزش پول شما کاهش یابد. شما نتیجه تورم را با گران شدن اجناس در سوپرمارکت حس می‌کنید. ولی در واقع این ارزش پول شماست که کاهش یافته است.

همانطور که برایان کرران از بلاکنومی (Blockonomi) توضیح می‌دهد، بازارهای تورمی منجر به “سطح بدهی بی نظیر” می‌شوند و اقتصادها را به زندگی فراتر از توان خود سوق می‌دهند. همچنین می‌تواند مورد افراط و تفریط قرار بگیرد.

در زیمبابوه، نرخ تورم از 59 درصد در سال 2000 به 80،000،000،000،000 درصد (بله، 80 میلیارد) در سال 2008 افزایش یافته است. ونزوئلا، کشوری که از بی ثباتی سیاسی گسترده‌ای رنج می‌برد، به دلیل ابر تورم، به یکی از بزرگترین بازارهای رمزنگاری در جهان تبدیل شده است، یکی از معامله گران می‌گوید: “حتی اگر بیت کوین بی ثبات باشد، اما هنوز از پول ملی امن‌تر است.”

عرضه محدود ارز دیجیتال مانند روش بیت کوین باعث شده است برخی از اقتصاددانان آن را “طلای دیجیتال” بنامند. با افزایش تولید، قیمت کالاها کاهش می‌یابد. با عرضه محدود ارز دیجیتال به مرور زمان می‌توان قیمت آن را افزایش داد. طرفداران تورم استدلال می‌کنند که این به مراتب پایدارتر از آن چیزی است که امروز در اقتصاد جهانی می‌بینیم.

اتریوم دارای عرضه محدود نیست و در عوض، هر ساله سکه‌های جدیدی به اکوسیستم آن تزریق می‌شود. اگرچه این امر باعث تورمی شدن آن می‌شود، اما با ورود بیشتر ETH به گردش نرخ تورم کاهش می‌یابد.

نوع عرضه ارز دیجیتال چگونه بر رفتار مصرف کننده تأثیر می‌گذارند؟

بسیاری از اقتصادهای سراسر جهان بر این اصل پیش می‌روند که بهتر است اکنون پول خود را خرج کنید قبل از اینکه در آینده به دلیل تورم ارزش آن کاهش یابد. بدهی‌ها – به صورت وام و کارت‌های اعتباری – بسیار زیاد است. حتی این رویه در سطح دولت نیز اعمال می‌شود.

دارایی‌های ناشی از تورم، مصرف کنندگان را ترغیب می‌کند که پول خود را عاقلانه خرج کنند تا بتوانند در آینده از وجوه باقی مانده خود بهره مند شوند. اما همانطور که جورگ گیدو هولسمن از دانشکده اقتصاد اتریش اشاره کرد، این لزوماً به این معنی نیست که دارندگان ارزهای دیجیتال به هیچ وجه این ارزها را هزینه نمی‌کنند. مصرف کنندگان هنوز هم پول خود را برای وسایل ضروری مانند غذا، سوخت و پرداخت وام هزینه می‌کنند. شاید با توجه به رشد قیمت ارزهای دیجیتال در سال‌های آینده این هزینه درصد کمتری از موجودی آنها را در بربگیرد.

با این حال فوریت یک عامل مهم در زمینه هزینه کردن است. همچنین، در اقتصادی با ارز تورمی، باز هم مواقعی پیش می‌آید که بخواهید خودتان را درمان کنید. هالسمان استدلال می‌کند که نباید چنین دارایی‌های دیجیتالی لزوماً همه هزینه‌های سرمایه گذار را پوشش دهند. با این حال ارزهای دیجیتال باعث می‌شود کسی قبل از خرید هر چیزی که واقعاً به آن نیازی ندارند، دوباره فکر کند.

همچنین این ارزها می‌توانند رابطه مردم با انواع بدهی را تغییر دهند. ارزهای دیجیتال می‌توانند عموم مردم را وادار کنند که برای اتومبیل‌های پر زرق و برق و تلویزیون‌های بزرگ پول قرض نگیرند زیرا آن‌ها می‌دانند با هر بازپرداخت ماهانه ارزش پرداخت هایشان افزایش می‌یابد.



نکات منفی عرضه بدون تورم چیست؟

یکی از نکات منفی اصلی مفهومی است که به عنوان “مارپیچ مرگ تورمی” شناخته می‌شود. مانند تورم بیش از حد، این جایی است که همه چیز از حد افراط می‌گذرد. تقاضا کاهش می‌یابد زیرا افراد کمتری لرزهای دیجیتال گرانبهاشان هزینه می‌کنند. در عین حال، قیمت‌ها در حال سقوط است. از آنجا که تعداد مشتریانی که کالا یا خدمات خریداری می‌کنند کاهش یافته است، دستمزدها نیز کاهش می‌یابند. در این حالت بهره وری اقتصادی به شدت پایین می‌آید. افراد از ترس از دست دادن ارزهای دیجیتالشان دچار وسواس می‌شوند.

دیدگاه دانشکده اقتصاد اتریش این است که مردم هنوز هم نیاز به هزینه برای وسایل ضروری دارند. تحقیقات این دانشگاه می‌گوید بدهی و تورم برای اقتصاد بسیار حیاتی است. سمت دیگر تورم همیشه رکود اقتصادی است.

این دیدگاه، ارزهای دیجیتال را در بن بست قرار می‌دهد. چگونه می‌توان برای دستیابی به حرکت و جذب پذیرش جریان اصلی اقدام کرد بدون در نظر گرفتن این واقعیت که دارایی‌های مردم در آینده ارزش بیشتری خواهد یافت؟ شاید این بزرگترین چالش عرضه محدود و بدون است.

چه اتفاقی می افتد که دیگر بیت کوینی برای ما باقی نماند؟

در مرحله اول، ممکن است موضوعی نباشد که شما نگران آن باشید. بعید به نظر می‌رسد که بسیاری از ما 120 سال آینده را ببینیم. عرضه محدود به ویژه روی ماینرها تأثیر می‌گذارند. آن‌ها در حال حاضر وقتی یک بلاک را استخراج می‌کنند، پاداش می‌گیرند. این پاداش‌ها با گذشت هر چهار سال یک بار نصف می‌شوند و با پایان یافتن عرضه، به طور کلی از بین می‌روند.

خود ساتوشی ناکاموتو پیش بینی کرد که با رسیدن به پایان عرضه بیتکوین، پاداش استخراج به هزینه تراکنش تغییر می‌کند. در این حالت ماینرها با تایید معاملات و تراکنش ها سود کسب می کنند. به هر حال، معاملات هنوز باید در بلاکچین تأیید شوند. این می‌تواند به این معنی باشد که مصرف کنندگان در نهایت هزینه‌های بیشتری را پرداخت می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که معاملاتشان به سرعت پردازش می‌شود.



قابلیت تقسیم پذیری راه حل ساتوشی ناکاموتو

تعداد بیت کوین‌ها ثابت و قیمت آن در حال افزایش است. به همین دلیل، تقسیم پذیری عامل مهمی در تقویت سطح عرضه است. بیتکوین دارای هشت رقم اعشار است و ناکاموتو استدلال کرد که با این کار اطمینان حاصل می‌شود که خریدهای کوچک همچنان ادامه داشته باشند.

سکه‌های اتریوم به 18 رقم اعشار قابل تقسیم هستند. این امر مهم است زیرا اطمینان می‌دهد که به راحتی می‌توان آنها را با دارایی‌های رمزنگاری مختلف و یا ارزهای فیات با ارزش کمتر مبادله کرد.

با گذشت زمان، تقسیم پذیری می‌تواند مهمتر از آن باشد که فکر می‌کنید. تا سال 2017 گزارشی حاکی از آن بود که 3.8 میلیون بیت کوین از دست رفته است. این 18 درصد از کل عرضه است. با این حساب حتی با عرضه کامل بیتکوین حدود چهار پنجم آنها در دسترس خواهد بود، یعنی چیزی بیش از 17 میلیون بیتکوین. این شاید چیزی است که کسی آن را در نظر نگرفته بود.

به طور کلی عرضه محدود شمشیر دولبه است. این ویژگی هم می‌تواند قیمت را به صورت سرسام آوری بالا ببرد هم به دلیل کمبود، این ارزها را از چرخه مبادلات خارج نماید.

5/5 (2 نظر)

درباره ی رضا باغانی

علاقمند به حوزه ارزهای دیجیتال - نویسنده و همکار بیت پارس

مطلب پیشنهادی

کوین میکسینگ و کوین جوین چیست و چگونه به مخفی کردن معاملات کمک می‌کند؟

کوین میکسینگ و کوین جوین چیست و چگونه به مخفی کردن معاملات کمک می‌کند؟

کوین میکسینگ و کوین جوین راه حل هایی برای از بین بردن رد معاملات در …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *