قیمت بیت کوین
۱,۲۲۶,۲۱۳,۳۷۲تومان
54,636دلار
2.57
قیمت اتریوم
۷۳,۵۴۱,۷۹۴تومان
3,276.28دلار
3.60
قیمت بایننس کوین
۱۴,۱۳۲,۱۷۷تومان
629.62دلار
3.84
قیمت دوج کوین
۱۵,۵۵۲تومان
0.692891دلار
58.42
قیمت ریپل
۳۲,۰۶۷تومان
1.42دلار
4.04
خانه  »  مفاهیم مقدماتی  »  مقدمات ارزهای دیجیتال  »  توکن (Token) و سکه (Coin) چه هستند؟ چه تفاوت‌ها و کاربردهایی دارند؟

توکن (Token) و سکه (Coin) چه هستند؟ چه تفاوت‌ها و کاربردهایی دارند؟

مقدمات ارزهای دیجیتال
مریم قدرمی
1399/12/27
۰
توکن (Token) و سکه (Coin) چه هستند؟ چه تفاوت ها و کاربردهایی دارند؟

توکن و سکه یا کوین معمولا برای افرادی که تازه وارد بازار ارز ارز دیجیتال شده‌اند، کمی‌گیج‌کننده هستند. این دو عنوان گاها به جای یکدیگر استفاده می‌شوند. اما توجه داشته باشید که این دو، تفاوت‌های زیادی دارند. بنابراین مهم است که بدانید فرق آنها در چیست.

توکن (Token) و سکه (Coin) چه هستند؟ چه تفاوت‌ها و کاربردهایی دارند؟

ما دراین مقاله توضیحاتی دقیقی در مورد تعریف سکه و توکن ارائه می‌دهیم. نمونه‌هایی از سکه‌ها و توکن‌ها را بررسی کرده و نحوه استفاده از هر کدام را به صورت مختصر توضیح می‌دهیم. در پایان این مقاله، شما می‌توانید سکه یا توکن بودن یک دارایی دیجیتالی را تشخیص دهید.



سکه (Coin) چیست؟

سکه یک دارایی دیجیتال است، که بومی‌بلاک چین خودش است. به عنوان مثال اتر (Ether)، بیت کوین (Bitcoin) و نئو (NEO) را در نظر بگیرید. هر کدام از این سکه‌ها در بلاک چین اختصاصی خودشان وجود دارند.

بیت کوین در بلاک چین بیت کوین کار می‌کند. اتر در بلاک چین اتریوم کار می‌کند و نئو نیز در بلاک چین نئو کار می‌کند.

در هنگام مبادله سکه‌ها هیچ سکه‌ی فیزیکی ارسال و دریافت نمی‌شود. سکه‌ها داده‌های یک پایگاه داده‌ی عظیم سراسری هستند. این پایگاه داده یا بلاک چین کلیه معاملات را ردیابی می‌کند و صحت این مبادلات توسط کامپیوترهایی در سراسر جهان، بررسی و تأیید می‌شود.

سکه چگونه مورد استفاده قرار می‌گیرد؟

سکه‌های دیجیتال معمولاً مانند سکه‌های فیزیکی و به عنوان پول استفاده می‌شوند. آنها غالباً هدفی جز این که به عنوان پول استفاده شوند، ندارند. موارد زیر کاربرد سکه‌ها است:

  • ابزاری برای انتقال پول: می‌توانید با استفاده از سکه‌ها ارزشی را ارسال و دریافت کنید.
  • ابزاری برای ذخیره‌ی ارزش: می‌توانید آنها را ذخیره کنید و در آینده با چیز مفیدی عوض کنید.
  • به عنوان یک واحد شمارش: شما می‌توانید کالاها یا خدمات را بر اساس سکه‌ها قیمت گذاری کنید.

برای درک موارد بالا، بیایید بیت کوین را در نظر بگیریم:

  • می‌توان از بیت کوین به عنوان ابزاری برای پرداخت هزینه‌ی کالاها و خدمات در سراسر اینترنت و همچنین در بسیاری از فروشگاه‌های دنیای واقعی، استفاده کرد.
  • می‌توانید آن را برای مدت طولانی ذخیره کنید و در آینده آن را با چیزی با ارزش برابر، عوض کنید.
  • می‌توان از بیت کوین برای قیمت گذاری کالا و خدمات استفاده کرد.

غیر از کاربردهای ذکر شده در بالا، سکه‌ی بیت کوین هیچ کاربرد دیگری ندارد. نمی‌توان با استیکینگ آن، بیت کوین بیشتر به دست آورد. بیت کوین ابزاری برای استفاده در یک برنامه‌ی کاربردی به خصوص نیست. در یک کلام، بیت کوین تنها به عنوان پول استفاده می‌شود.

سایر کاربرد سکه‌‌‌های ارز دیجیتال

با این حال، برخی از سکه‌های دیجیتال مانند اتر، نئو و دش (DASH)، علاوه بر این که به عنوان پول استفاده می‌شوند، کاربردهای مفید دیگری نیز دارند. بعضی از این کاربردها عبارتند از:

اتر (ETH)

اتر برای سوخت رسانی معاملات شبکه اتریوم استفاده می‌شود. می‌توان روی شبکه‌ی اتریوم توکن ایجاد کرد و برای ارسال و دریافت این توکن، نیاز به اتر داریم. بعلاوه، برای پرداخت هزینه‌های ماینینگ از اتر استفاده می‌شود. یعنی به کامپیوترهایی که تراکنش‌های شبکه‌ی اتریوم را تأیید می‌کنند، اتر پرداخت می‌شود.

نئو (NEO)

می‌توانید برای بدست آوردن سود سهام، نئو را در یک کیف پول استیکینگ کنید. این سود سهام به عنوان گس (GAS) به شما پرداخت می‌شود. دقیقاً مانند اتریوم، بر روی شبکه‌ی نئو نیز می‌توان توکن ساخت. هنگام ارسال این توکن‌ها در شبکه‌ی نئو، می‌توانید گس ای را که به دست آورده‌اید را به عنوان هزینه تراکنش بپردازید.

دش (DASH)

شما با هولد‌ کردن دش، می‌توانید در تصمیم گیری‌های مهم شبکه‌ی دش، دخیل باشید. اگر ایده‌ای برای به روزرسانی شبکه‌ی دش پیشنهاد شده باشد، افرادی که به اندازه کافی دش دارند می‌توانند در فرایند تصمیم‌گیری در مورد بروزرسانی، رأی بدهند. در واقع این حق رأی، به دارندگان دش این امکان را می‌دهد تا در مورد چگونگی پیشرفت، پروژه حرفی برای گفتن داشته باشند.



نمونه‌هایی از سکه‌های ارز دیجیتال

امروزه، سکه‌ها بیشترین سقف بازار ارزهای دیجیتال را در اختیار دارند. البته این به این معنی نیست که همه‌ی سکه‌ها، سقف بازار زیادی داشته باشند. ما در اینجا قصد معرفی تک تک این سکه‌ها را نداریم. شما می‌توانید در وب سایت Coinmarketcap، بیش از 900 نمونه مختلف از سکه‌ها را مشاهده کنید. تعدادی از سکه‌های آشنا‌تر به همراه نماد تیکر‌شان(Ticker) در زیر آورده شده‌است:

  • بیت کوین (BTC)
  • بیت کوین کش (BCH)
  • لایت کوین (LTC)
  • اتریوم (ETH)
  • ریپل (XRP)
  • کاردانو (ADA)
  • استلار (XLM)
  • نئو (NEO)
  • نم (XEM)
  • مونرو (XMR)

حال که تعریف سکه را متوجه شدیم، بیایید در مورد توکن صحبت کنیم.

توکن (Token) چیست؟

توکن‌ها در بلاک چین‌های موجود، ایجاد می‌شوند. متداول‌ترین بلاک چینی که توکن‌ها بر روی آن ایجاد می‌شوند، بلاک چین اتریوم است. در واقع به لطف وجود قراردادهای هوشمند، ایجاد توکن‌ها بر روی این بلاک چین میسر شده‌است. توکن‌هایی که بر روی پلت فرم اتریوم ساخته می‌شوند، به عنوان توکن‌های ERC-20 شناخته می‌شوند.

البته در این میان بلاک چین‌های دیگری نظیر نئو (NEO)، ویوز (Waves) و لیسک (Lisk) نیز برای ایجاد توکن مورد استفاده قرار می‌گیرند. در حالی که توکن‌های موجود در پلتفرم اتریوم به عنوان توکن‌های ERC-20 شناخته می‌شوند، نئو از توکن‌هایی به نام NEP-5، استفاده می‌کند.

در واقع هر فردی می‌تواند توکن دلخواه خود را در یکی از این پلتفرم‌ها پیاده‌سازی و اجرا کند.

توکن‌ها چگونه ایجاد می‌شوند؟

برای ایجاد توکن‌ها، توانایی فنی کمی‌لازم است، البته نه برای تازه واردها. اما فردی که کمی‌تجربه در زمینه‌ی برنامه نویسی داشته باشد، می‌تواند به سادگی توکن خود را ایجاد کند. البته این توسعه‌دهنده باید مقداری از سکه‌های بومی‌بلاک چینی که می‌خواهد توکن خود را در آن ایجاد کند، خرج کند.

به عنوان مثال فرض کنید یک برنامه نویس می‌خواهد توکنی در بلاک چین اتریوم ایجاد کند. بدین منظور او باید برای این که ماینرهای شبکه‌ی اتریوم تراکنش ایجاد توکن او را تأیید کنند، مقداری اتر خرج کند.

پس از ایجاد آن توکن، به ازای انجام تمام تراکنش‌های توکن مربوطه بر روی بلاک چین اتریوم، باید کارمزد پرداخت شود. بنابر این هر برنامه‌ای که بر روی بلاک چین اتریوم ساخته شده است، باید از سکه‌های اتر به عنوان کارمزد انتقال توکن‌های خاص برنامه، استفاده کند.

توکن‌ها چه هدفی دارند؟

1. استفاده در برنامه‌های غیرمتمرکز یا دپ‌ها

بیشتر توکن‌ها برای استفاده در برنامه‌های غیرمتمرکز یا دپ‌ها (dApp) به وجود آمده‌اند. توسعه دهندگان در هنگام ایجاد توکن‌های جدید، درمورد تعداد عرضه‌ی کل توکن خود تصمیم‌گیری می‌کنند. سپس مقداری ارز دیجیتال بومی‌بلاک چینی که می‌خواهند توکنشان را در آن ایجاد کنند، پرداخت می‌کنند. سپس از این توکن‌ها برای فعال کردن ویژگی‌های برنامه‌ای که برای آن طراحی شده‌اند، استفاده می‌شود.

به عنوان مثال، موزیکوین (Musicoin ) توکنی است که امکان دسترسی به ویژگی‌های مختلف پلتفرم موزیکوین را برای کاربران فراهم می‌کند. این ویژگی‌ها می‌تواند مواردی نظیر تماشای یک موزیک ویدیو یا پخش یک آهنگ باشد.

صرافی بایننس نیز توکن خاص خود را دارد. هنگامی‌که کاربران با توکن بایننس کوین، که توکن اختصاصی بایننس است معامله می‌کنند، کارمزد‌‌‌های آنها 50٪ کمتر می‌شود.

2. نمایش یک آیتم فیزیکی

برخی از توکن‌ها با هدفی کاملاً متفاوت، یعنی نمایش یک آیتم فیزیکی ایجاد می‌شوند. به عنوان مثال فرض کنید که می‌خواهید خانه‌ی خود را با استفاده از یک قرارداد هوشمند بفروشید. از نظر فیزیکی، نمی‌توانید خانه‌ی خود را وارد این قرارداد هوشمند کنید. درست است؟ اما می‌توانید توکنی دیجیتالی ایجاد کنید که نشان‌دهنده‌ی خانه شما باشد.

وی پاور (WePower) با نماد تیکر (WPR) مثال خوبی از این توکن‌ها است. توکن WPR نمایانگر یک آیتم فیزیکی و نشان‌دهنده‌ی برق است. پروژه‌ی وی پاور یک برنامه‌ی دپ است. این برنامه به کاربران امکان می‌دهد تا در بلاک چین و با استفاده از قراردادهای هوشمند به خرید و فروش برق بپردازند. توکن WPR نیز مقدار مشخصی از انرژی برق را نشان می‌دهد.

بزرگ‌ترین مزیت ایجاد توکن

از آنجا که برای ایجاد دپ و توکن نیازی نیست که توسعه دهنده‌ها بلاک چین شخصی خود را ایجاد کنند، در نتیجه در زمان و منابع آنها صرفه جویی می‌شود. از طرفی توسعه دهنده‌ها می‌توانند از امنیت بلاک چین بومی‌نیز بهره‌مند شوند.

اگر یک تیم توسعه دهنده بخواهد بلاک چین و سکه‌ی مخصوص به خود را ایجاد کنند، باید برای تأیید تراکنش‌های خود از ماینرها استفاده کند. برای تامین امنیت بلاک چین، تعداد زیادی ماینر مورد نیاز است. این امر هزینه‌ها و مشکلات امنیتی تیم توسعه دهنده را بالا می‌برد.

پس دیدیم که به جای اینکه چندین برنامه بر روی هزاران بلاک چین ضعیف و متمرکز وجود داشته باشد، بهتر است که تعداد زیادی توکن بر روی یک بلاک چین مشترک و امن کار کنند.



توکن‌ها چگونه کار می‌کنند؟

توکن‌ها برای تعامل با برنامه‌های غیرمتمرکز که بر روی بلاک چین‌های مختلف ساخته شده‌اند، استفاده می‌شوند. یکی از مثال‌‌‌های خوب این کاربرد، پروژه‌ی سیویک (Civic) است. سیویک از توکنی به نام CVC استفاده می‌کند. برنامه‌ی سیویک، هویت رمزگذاری‌شده را از طریق بلاک چین اتریوم ردیابی می‌کند. هدف سیویک ارائه روشی ارزان، مطمئن و کارآمد برای بررسی هویت است. برای درک بهتر این که توکن‌ها چگونه کار می‌کنند، نحوه کار این توکن را بررسی می‌کنیم.

پروژه ی سیویک (Civic) و توکن CVC

فرض کنید که به یک تعطیلات خارجی رفته‌اید. باید در بسیاری از مکان‌های بین راهی مانند فرودگاه، هویت خود را تأیید کنید. اگر شرکت هواپیمایی شما از شرکای سیویک باشد، آنها برای دریافت اطلاعات شما، یک کد QR را برای شما ارسال می‌کنند.

شما نیز با استفاده از برنامه سیویک، اطلاعات خود را مستقیماً از دستگاه تلفن همراه خود ارسال می‌کنید. اطلاعات شما به صورت کاملاً رمزگذاری شده در دستگاه تلفن همراهتان ذخیره می‌شود. سپس می‌توانید از همان دستگاه تلفن، برای تأیید هویت خود در نقاط مختلف مسیر مانند فرودگاه‌های دیگر، هتل و غیره استفاده کنید.

بدین صورت هر شرکت یا سازمانی که شما از هویت دیجیتالی خود در آن استفاده کنید، می‌تواند داده‌ها را با استفاده از بلاک چین، اعتبار سنجی کند.

از توکن CVC برای اجرای سرویس‌های مربوط به احراز هویت استفاده می‌شود. برای پرداخت کارمزد به گره‌هایی که صحت شماره‌های شناسایی (ID) را بررسی می‌کنند، نیز از توکن CVC استفاده می‌شود. و سوابق این IDها در پایگاه‌داده‌ی بلاک چین ذخیره می‌شوند. مقداری توکن CVC نیز به منظور تشویق استفاده از سیویک، برای شما به عنوان کاربر ارسال می‌شود.

از طرفی با افزایش تعداد کاربران، شرکت‌هایی که نیاز به تأیید هویت افراد دارند نیز توکن‌های بیشتری از سیویک خریداری می‌کنند. بدین صورت سیویک اقتصادی را ایجاد می‌کند که همه به دلیل شرکت در آن پاداش می‌گیرند. یعنی توکن سیویک، چیزی بیشتر از پول است.

انواع توکن

انواع مختلف توکن عبارتند از توکن‌های امنیتی، توکن‌های پرداخت، توکن‌های سهام و توکن‌های کاربردی.

توکن‌های امنیتی(Security Tokens)

بیشتر توکن‌های صادر شده توسط عرضه‌ی اولیه ی سکه (ICO) توکن‌های امنیتی هستند. شخصی که آنها را خریداری می‌کند با هدف به دست آوردن سود، در ICOها سرمایه‌گذاری می‌کند. با این توکن‌ها مانند اوراق بهادار سنتی رفتار می‌شود.

توکن‌های سهامی‌(Equity Tokens)

اگر یک توکن، نشان‌دهنده‌ی سهام یا حقوق صاحبان سهام در شرکتی که آن را صادر می‌کند باشد، یک توکن سهامی‌است. البته تاکنون تعداد کمی‌از شرکت‌ها ICO این دسته از توکن‌ها را به کار گرفته‌اند.

توکن‌های کاربردی(Utility Tokens)

این توکن‌ها اجازه‌ی دسترسی به یک محصول یا خدمت را در اختیار دارنده‌ی خود قرار می‌دهند. معمولا عرضه‌ی این توکن‌ها محدود است، زیرا انتظار می‌رود این توکن‌ها به دلیل عرضه‌ی محدودشان، ارزش بیشتری پیدا کنند.

توکن‌های پرداخت(Payment Tokens)

توکن‌های پرداخت صرفا با هدف پرداخت هزینه‌ی کالاها و خدمات به وجود آمده‌اند.

سخن نهایی

همانطور که گفتیم، سکه‌ها بومی‌بلاک چین خودشان هستند. در حالی که توکن‌ها بر روی بلاک چین‌های دیگری مانند اتریوم، نئو یا ویوز ساخته شده‌اند.

سکه‌ها اغلب به عنوان پول استفاده می‌شوند. البته برخی از سکه‌ها کاربردهای دیگری مانند استفاده به عنوان سوخت برنامه‌های کاربردی، استیکینگ، پرداخت کارمزد قراردادهای هوشمند و ایجاد توکن‌ها دارند.

اگر توکنی برای استفاده در یک دپ ایجاد شده‌باشد، هدفش نیز به کاربرد همان دپ بستگی دارد. به عنوان مثال یکی از کاربردهای این توکن‌ها، می‌تواند حق رأی باشد. یا می‌توانند برای انجام معاملات در دپ‌ها (مانند سیویک) یا پاداش دادن به کاربران از طریق تخفیف انجام مبادلات (مانند بایننس) استفاده شوند.

ما در این مقاله مثال‌های زیادی از سکه‌ها و توکن‌ها را بیان کردیم، تا به شما کمک کنیم درک روشنی از هر دو اصطلاح داشته باشید. بنابراین اکنون دیگر تفاوت سکه‌ی دیجیتال و توکن دیجیتال را می‌دانیم.

مطالب مرتبط
ماینینگ بیت کوین در ایران
برنامه های غیر متمرکز Dapp
پول چیست؟ یکی از مهمترین ابداعات بشر که زندگی همه را آسان تر کرد
فرستادن دیدگاه

ما را دنبال کنید
ویدیو کلیپ های آموزشی
ویدیوی آموزشی پولکادات چیست
فیلم آموزش بایننس
ویدیوی آموزشی تتر Tether
ویدیوی آموزشی مونرو Monero
آینده ارز دیجیتال کاردانو
ترید و سرمایه گذاری
معاملات قراردادهای فیوچرز بایننس: راهنمای انجام معاملات آتی سه ماهه در صرافی بایننس
یونی سواپ ورژن 3 فردا راه اندازی می‌شود؛ آیا این می‌تواند نقطه اوج جدیدی برای دیفای باشد
معاملات اسپات و مارجین
ارز دیجیتال برگر BURGER توکن صرافی غیرمتمرکز برگرسواپ BurgerSwap چیست؟
معاملات اسپات و فیوچرز ارزهای دیجیتال چه تفاوت‌هایی با هم دارند؟