هزینه معاملات در بلاکچین چیست؟ چرا باید برای جا به جایی ارزهای دیجیتال کارمزد پرداخت کنیم

پردازش معاملات در بلاکچین تلاش زیادی می‌طلبد. هزینه معاملات در بلاکچین با تراکنش ارزهای دیجیتال به کیف پول دیگر پرداخت می‌شود. این هزینه‌ها برای جبران کار ماینرها و اعتبار سنج‌هایی است که با تأیید تراکنش‌ها جابه‌جایی دارایی‌ها را روان می‌کنند.

هزینه معاملات در بلاکچین چیست؟ چرا باید برای جا به جایی ارزهای دیجیتال کارمزد پرداخت کنیم

هزینه معاملات در بلاکچین چیست؟ چرا باید برای جا به جایی ارزهای دیجیتال کارمزد پرداخت کنیم
هزینه معاملات در بلاکچین چیست؟ چرا باید برای جا به جایی ارزهای دیجیتال کارمزد پرداخت کنیم

هزینه‌های معامله می‌تواند براساس میزان شلوغی شبکه بلاکچین تغییر کند و همچنین انعطاف پذیر باشد. کاربری که می‌خواهد فوراً پرداختش تأیید شود، می‌تواند هزینه بالاتری را انتخاب کند تا ماینرها انگیزه بگیرند و تراکنش او را در ابتدای صف قرار دهند.

این هزینه‌ها در اکثر صرافی‌های ارز رمزنگاری شده ثابت است، اما ممکن است کاربران هنگام استفاده از کیف پول‌های خاص گزینه تنظیم هزینه‌ها را داشته باشند.

چرا هزینه‌های معامله وجود دارد؟

آن‌ها در ابتدا به عنوان ابزاری ضد اسپم در بیت کوین معرفی شدند، اما به یکی از مهمترین ویژگیهای بلاکچین تبدیل شدند. در ابتدا، هزینه معاملات تنها هدف بازدارندگی بازیگران مخرب از اضافه بار شبکه بیت کوین بود. ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto)، مبتکر بیتکوین، از سیستم هش‌کش (hashcash) جهت حفظ امنیت شبکه استفاده کرد. آدام بک مبتکر هش‌کش است که به نوعی متکی به سیستم اثبات کار (PoW) بود.

حدود دو سال بعد، توسعه دهنده بیت کوین، گاوین آندرسن، متوجه یک قانون در منبع کد بیتکوین شد که به حداقل هزینه معامله 0.01 BTC اشاره داشت. این میزان بیتکوین در حال حاضر 137 دلار ارزش دارد که برای کارمزد بسیار بالاست.

در سال 2010، به نظر نمی‌رسید که این هزینه مسئله زیادی باشد. اما با گذشت زمان، ارزش قیمت دلاری بیت کوین و تقاضا برای فضای بلاک افزایش یافت. کاربران کم کم به این نتیجه رسیدند که این قیمت به ویژه برای کسانی که می‌خواهند تراکنش‌های کوچک بیتکوین داشته باشند، بسیار گران است.

توسعه دهندگان بیت کوین شبکه را به روز کردند تا این قانون را حذف کنند و از طریق ارتقا Se SegWit2x، اندازه بلاک را افزایش دادند. اکنون، هزینه‌های معامله می‌تواند بسیار کمتر از 0.01 BTC باشد و آنها بخشی اساسی از سلامت شبکه شده‌اند.

بلاک چین های دیگر مانند اتریوم (Ethereum) و ریپل (Ripple) نیز به اهمیت هزینه‌های معامله پی بردند و استراتژی‌های مشابهی را برای انگیزه دادن به ماینرها در پیش گرفتند.



هزینه معاملات در بلاکچین چگونه کار می‌کند؟

هزینه معاملات در بلاکچین انگیزه کار ماینرها می‌شود. آن‌ها بر اساس میزان هزینه‌ای که کاربران می‌دهند تأیید تراکنش‌ها را اولویت بندی می‌کنند. به صورت طبیعی معاملات با هزینه بالاتر را در اولویت قرار می‌دهند و آنها را سریع‌تر به بلاک بعدی اضافه می‌کنند.

بلاکچین بیتکوین

در بلاکچین بیت کوین، تمام معاملات در حال تعلیق و در به اصطلاح استخر حافظه یا ممپول (mempool) قرار می‌گیرند. این تراکنش‌ها منتظر می‌مانند تا توسط ماینرها انتخاب و به بلاکچین اضافه شوند. اگر ممپول پر باشد، ماینرها معاملات با هزینه بالاتر را انتخاب می‌کنند و بقیه را برای بلاک بعدی می‌گذارند. به همین دلیل است که بسیاری از کاربران رمزنگاری مشتاق هستند که در صورت فوریت معاملات خود، هزینه‌ها را به صورت دستی افزایش دهند.

بلاکچین اتریوم

در اتریوم، هزینه معاملات با گاز اندازه گیری می‌شود که کسری کوچک از اتر است. این بلاکچین ویژگی‌های پیچیده‌تری نسبت به بیت کوین ارائه می‌دهد. ویژگی‌هایی مانند قراردادهای هوشمند و برنامه‌های غیرمتمرکز یا دپ‌ها (dApps) باعث می‌شود هزینه معاملات در بلاکچین اتریوم نقش اساسی ایفا کنند.

بلاکچین ریپل

در بلاکچین ریپل، هیچ ماینری وجود ندارد که سکه‌های XRP جدید تولید کند، این یکی از دلایلی است که هزینه‌های معامله در این بلاکچین کاربردی نداد. این شبکه صرفاً از سوزاندن این سکه‌ها برای تأیید اعتبار تراکنش استفاده می‌کند.

استیبلکوین‌ها

تتر (Tether) هنگام انتقال وجوه بین دو حساب USDT یا هر دو کیف پول مبتنی بر بلاکچین که توانایی ذخیره این دارایی دیجیتال را دارند، هزینه تراکنشی را دریافت نمی‌کند. البته از آنجایی که تتر بر روی بلاکچین‌های دیگر فعالیت می‌کند شما ملزم به پرداخت هزینه معاملات در آن بلاکچین‌ها هستید. اگر از تتر اتریوم یا ERC-20 استفاده کنید باید با اتر این هزینه را پرداخت کنید و اگر از تتر ترون TRC-20 استفاده کنید با TRX هزینه را پرداخت کنید. با این حال، هنگامی که USDT دوباره به فیات تبدیل می‌شود، می‌تواند هزینه‌هایی را در بر داشته باشد.



شبکه‌های بلاکچین و هزینه‌های تراکنش آنها چگونه مقایسه می‌شوند؟

معمولاً بلاک چین هایی که می‌توانند تعداد معاملات بیشتری را در ثانیه انجام دهند، هزینه کمتری دارند. امروزه ده ها پروژه بلاکچین معروف وجود دارد که هزینه‌های مختلف معامله را دریافت می‌کنند. یک قانون ساده این است: هرچه میزان کارایی شبکه بیشتر باشد، هزینه معامله نیز کمتر است.

هزینه معاملات بلاکچین ریپل

به عنوان مثال، در حال حاضر هزینه معاملات در بلاکچین ریپل 0.00001 XRP است. این میزان برای مدت زمان بسیار کوتاهی در سال 2017 به بیش از 0.40 XRP رسید. با توجه به اینکه قیمت XRP زیر 0.25 دلار است، این هزینه بسیار ناچیز است.

هزینه معاملات اتریوم

هزینه معاملات در بلاکچین در اتریوم بیشتر است و می‌تواند در هنگام شلوغی شبکه بسیار افزایش یابد. این اتفاق در سال 2017، 2018 و در اواسط سال 2020 در زمان اوج دیفای رخ داده است. در ماه اوت، هزینه‌ها به بالاترین حد خود رسیدند و یک ماه بعد دوباره رکورد شکسته شد. در این زمان، برخی از افراد با هزینه 99 دلار تراکنش انجام دادند.

همین باعث گمانه زنی در مورد انتقال برخی پروتکل‌ها به بلاکچین های جایگزین شد. در تاریخ 1 سپتامبر، ماینرهای ETH در یک ساعت 500،000 دلار سود به جیب زدند. تقاضا برای معاملات به یک مشکل بزرگ برای این بلاکچین تبدیل شده است. امید است که با ارتقا مورد انتظار اتریوم 2.0، سیستم کارمزد بهتری ارائه شود. بنیانگذاراتریوم، ویتالیک بوترین، ابراز نگرانی کرده است که هزینه‌های بالا می‌تواند کارهای خودخواهانه استخراج را تشویق کند.

هزینه معاملات بیتکوین

در مورد بیت کوین، بزرگ‌ترین ارز دیجیتال از نظر حجم بازار نیز افزایش چشمگیری در قیمت کارمزد معاملات در سال جاری مشاهده شد. این هزینه‌ها در ژوئیه زیر 1 دلار بودند، در ماه آگوست به بیش از 6 دلار رشد کردند و در پایان ماه اکتبر رکورد 10 دلار شکستند.

علاوه بر بیت کوین و اتریوم، سایر بلاکچین ها – از جمله لایتکوین، بیتکوین کش، کاردانو و اتریوم کلاسیک به طور متوسط هزینه‌های بسیار پایین‌تری دارند. کارمزد تراکنش در این بلاکچین ها زیر یک سنت است. کارمزدهای شبکه ترون (Tron) حتی کمتر از ریپل است.



چه عواملی در اندازه کارمزد تراکنش‌ها نقش دارند؟

دو عامل اصلی تأثیرگذار بر هزینه معاملات بلاکچین وجود دارد. اندازه یک معامله و تقاضای فضای بلاک است. برخی از شبکه‌ها فقط می‌توانند مقدار محدودی از داده‌ها را در هر بلاک اضافه کنند. بنابراین ماینرها یا اعتبارسنجها محدود به تعداد تراکنش‌هایی هستند که بلاکچین اجازه می‌دهد به هر بلاک اضافه کنند.

هنگامی که کاربران زیادی به طور همزمان تراکنش انجام می‌دهند، تقاضا برای فضای بلوک افزایش می‌یابد و تراکنش‌های بیشتری در انتظار تأیید می‌مانند.
گاهی اوقات، تقاضا برای فضای بلاک می‌تواند آنقدر زیاد شود که شبکه‌ها با ازدحام مواجه شوند و هزینه‌ها به سطوح ناپایداری افزایش یابد. تراکنش‌های بزرگتر به فضای بیشتری در بلاک احتیاج دارند و فرایند تأیید آنها بیشتر از معاملات کوچک‌تر است.

5/5 (2 نظر)

درباره ی رضا باغانی

علاقمند به حوزه ارزهای دیجیتال - نویسنده و همکار بیت پارس

مطلب پیشنهادی

افراد مشهور ارز دیجیتال، رهبران دنیای ارزهای دیجیتال چه کسانی هستند؟

افراد مشهور ارز دیجیتال، رهبران دنیای ارزهای دیجیتال چه کسانی هستند؟

صنعت رمزنگاری توسط افرادی ساخته شده و تصمیمات برخی از آنها کل صنعت را تحت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *