منو
بیت پارس  »  ترید و سرمایه گذاری  »  آموزش ترید در صرافی  »  معاملات آپشن (Options Contracts) یا قراردادهای اختیارات چیست؟
معاملات آپشن

معاملات آپشن (Options Contracts) یا قراردادهای اختیارات چیست؟

سعید درویشی
1400/03/03
۰

معاملات آپشن توافقی هستند که به معامله گر حق خرید یا فروش دارایی را با قیمت از پیش تعیین شده، چه قبل یا در تاریخ معین می دهد. اگرچه به نظر می رسد که این قراردادها شبیه قراردادهای فیوچر باشند اما معامله گرانی که از معاملات آپشن استفاده می کنند موظف به تسویه حساب موقعیت خود نیستند.

معاملات آپشن، معاملات مشتقه ای هستند که می توانند براساس طیف وسیعی از دارایی های اساسی، از جمله سهام و ارزهای دیجیتال ساخته شوند. این قراردادها همچنین ممکن است از شاخص های مالی حاصل شوند. به طور معمول، معاملات آپشن برای پوشش ریسک در موقعیت های موجود و معاملات سوداگرانه استفاده می شود.



معاملات آپشن چگونه کار میکنند؟

دو نوع آپشن اصلی وجود دارد که با عنوان اختیار فروش (Put) و اختیار خرید (Call) شناخته می شوند. آپشن اختیار خرید به صاحبان قرارداد حق خرید دارایی اساسی را می دهند، در حالی که آپشن اختیار فروش حق فروش را به آنها اعطا می کنند. به همین ترتیب، معامله گران معمولاً وقتی انتظار دارند قیمت دارایی اصلی افزایش یابد، از اختیار خرید استفاده می کنند و وقتی انتظار دارند قیمت کاهش یابد، از اختیار فروش استفاده می کنند. آنها همچنین ممکن است جداگانه از اختیار خرید و فروش استفاده کنند یا حتی ترکیبی از این دو نوع را استفاده کنند تا موافق یا مخالف نوسان بازار شرط بندی کنند.

معاملات آپشن شامل حداقل چهار مولفه هستند: اندازه، تاریخ انقضا، قیمت انجام گزینه و حق بیمه.

 اندازه سفارش به تعداد قراردادهایی که باید معامله شوند اشاره دارد.

 تاریخ انقضا، تاریخی است که پس از آن معامله گر دیگر نمی تواند از معامله آپشن استفاده کند.

 قیمت انجام گزینه، قیمتی است که در آن دارایی خریداری یا فروخته می شود. معامله گر با اختیار خود دارایی را می خرد یا می فروشد.

 حق بیمه قیمت معاملات قرارداد اختیارات است. حق بیمه مبلغی را نشان می دهد که یک سرمایه گذار برای بدست آوردن قدرت انتخاب باید بپردازد. بنابراین خریداران با توجه به ارزش حق بیمه، که دائماً در حال تغییر است، با نزدیک شدن تاریخ انقضا، از فروشندگان قرارداد می گیرند.

اساساً اگر قیمت انجام گزینه کمتر از قیمت بازار باشد، معامله گر می تواند دارایی اساسی را با تخفیف خریداری کند و پس از درج حق بیمه در معادله، ممکن است قرارداد را برای سودآوری انتخاب کنند. اما اگر قیمت انجام گزینه بالاتر از قیمت بازار باشد، دارنده دلیلی برای استفاده از آپشن های خود ندارد و قرارداد بی فایده تلقی می شود. هنگامی که قرارداد اعمال نمی شود، خریدار فقط حق بیمه پرداخت شده را هنگام ورود به موقعیت از دست می دهد.

توجه به این نکته مهم است که اگرچه معامله گران بین اختیار خرید یا اختیار فروش یکی را انتخاب کنند، اما فروشندگان به تصمیم معامله گران وابسته هستند. بنابراین اگر یک معامله گر تصمیم بگیرد که از اختیار خرید استفاده کند، فروشنده موظف است دارایی اساسی را بفروشد. به همین ترتیب، اگر معامله گر تصمیم بگیرد دارایی خود رابفروشند، فروشنده موظف است دارایی اساسی را از دارنده قرارداد خریداری کند. این بدان معنی است که فروشندگان بیشتر از معامله گران در معرض خطرات هستند. در حالی که ضرر و زیان معامله گران محدود به حق بیمه پرداختی برای قرارداد است اما ضرر فروشندگان بسته به قیمت بازار دارایی است و می تواند ریسک بیشتری داشته باشد.

برخی از قراردادها به معامله گران این حق را می دهد که قبل از فرا رسیدن تاریخ انقضا معامله، در هر زمان که خواستند از اختیارات خود استفاده کنند. این قراردادها معمولاً به عنوان معاملات آپشن آمریکایی (American option contracts) شناخته می شوند. در مقابل، معاملات آپشن اروپایی (European options contracts) فقط در زمان تاریخ انقضا قابل اجرا است. البته لازم به ذکر است که این تفاوت ها هیچ ارتباطی با موقعیت جغرافیایی آنها ندارند.

حق بیمه آپشن ها

ارزش حق بیمه تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد. برای ساده سازی این مسئله، بیاید فرض کنیم که حق بیمه یک آپشنی حداقل به چهار عنصر بستگی دارد: قیمت دارایی اساسی، قیمت انجام گزینه، مدت زمان باقیمانده تا تاریخ انقضا و نوسانات بازار مربوطه (یا شاخص). این چهار مولفه تأثیرات متفاوتی بر اختیار خرید و اختیار فروش دارند که در جدول زیر نشان داده شده است.

 فروش حق بیمه حق بیمه اختیار
افزایش قیمت دارایی افزایش افزایش 
افزایش قیمت انجام گزینه کاهش کاهش
کاهش زمان کاهش کاهش 
نوسانات افزایش افزایش 

به طور طبیعی، قیمت انجام گزینه و قیمت دارایی بر حق بیمه اختیار خرید تأثیر می گذارد و به روشی مخالف قرار می گیرد. در مقابل، کاهش زمان معمولاً به معنای پایین آمدن قیمت حق بیمه برای هر دو نوع اختیار است. دلیل اصلی آن این است که معامله گران احتمال کمتری دارند که آن قراردادها را به نفع خودشان برگردند. از طرف دیگر، افزایش سطح نوسانات معمولاً باعث افزایش قیمت های حق بیمه می شود. به همین ترتیب، حق بیمه معاملات آپشن نتیجه تاثیرات آن عناصر است.



آپشن های گریکس (Options Greeks)

آپشن های گریکس ابزاری هستند که برای اندازه گیری برخی از عوامل متعددی که بر قیمت قرارداد تأثیر می گذارند طراحی شده اند. به طور خاص، آنها مقادیر آماری هستند که برای اندازه گیری ریسک یک قرارداد خاص بر اساس متغیرهای مختلف زمینه ای استفاده می شوند. در زیر برخی از گزینه های اولیه گریکس و شرح مختصری از آنچه آنها اندازه می گیرند آورده شده است:

  • دلتا (Delta): اندازه گیری می کند که قیمت معاملات آپشن در رابطه با قیمت دارایی اساسی چه مقدار تغییر می کند. به عنوان مثال، یک دلتا شش دهم را نشان می دهد که قیمت حق بیمه به ازای هر یک دلار حرکت در دارایی، شصت صدم دلار حرکت می کند.
  • گاما (Gamma): میزان تغییر در دلتا را با گذشت زمان اندازه گیری می کند. بنابراین اگر دلتا از شش دهم به چهل و پنج صدم تغییر کند، آپشن گاما پانزده صدم خواهد بود.
  • تتا (Theta): تغییر قیمت را در رابطه با کاهش یک روزه زمان قرارداد اندازه گیری می کند. این آپشن پیشنهاد می دهد که با نزدیک شدن به زمان انقضا معاملات آپشن، انتظار می رود حق بیمه چقدر تغییر کند.
  • وگا (Vega): میزان تغییر در قیمت قرارداد را در رابطه با تغییر یک درصدی نوسان ضمنی دارایی اساسی اندازه گیری می کند. افزایش وگا به طور معمول نشان دهنده افزایش قیمت هردو اختیارات خرید و فروش است.
  • آر اچ او (Rho): تغییر قیمت مورد انتظار را در رابطه با نوسانات نرخ بهره اندازه گیری می کند. افزایش نرخ بهره به طور کلی باعث افزایش اختیار خرید و کاهش اختیار فروش میشود. به همین ترتیب، مقدار آر اچ او برای اختیارات خرید مثبت و برای اختیارات فروش منفی است.

موراد استفاده از معاملات آپشن

مدیریت دارایی (Hedging)

معاملات آپشن به عنوان ابزارهای تامینی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند. یک مثال بسیار اساسی موارد استفاده آنها در مدیریت دارایی است که معامله گران گزینه های سهام خود را در اختیار دارند. اگر به دلیل کاهش قیمت، ارزش کلی آن در دارایی اصلی آنها از بین برود، استفاده از گزینه خرید می تواند به آنها در کاهش ضرر کمک کند.

به عنوان مثال، تصور کنید که آلیس صد سهم از یک سهام پنجاه دلاری را خریداری کرده است، به امید افزایش قیمت بازار. با این حال، برای جلوگیری از احتمال کاهش قیمت سهام، او تصمیم گرفت گزینه های خرید را با قیمت انجام گزینه چهل و هشت دلار خریداری کند و حق بیمه هر سهم که دو دلار است را بپردازد. اگر بازار نزولی شود و سهام به سی و پنج دلار کاهش یابد، آلیس می تواند قرارداد خود را برای کاهش زیان اعمال کند و هر سهم را به جای سی و پنج دلار، چهل و هشت دلار بفروشد. اما اگر بازار صعودی شود، وی نیازی به انجام معامله ندارد و فقط حق بیمه پرداختی (2 دلار برای هر سهم) را از دست می دهد.

در چنین سناریویی، آلیس حتی با پنجاه و دو دلار (50 دلار + 2 دلار برای هر سهم) شکست می خورد، در حالی که ضرر او به چهارصد دلار (دویست دلار برای حق بیمه پرداخت می شود و دویست دلار بیشتر اگر هر سهم را چهل و هشت دلار بفروشد) محدود می شود.

تجارت سوداگرانه (Speculative trading)

همچنین از گزینه ها برای معاملات سوداگرانه بسیار استفاده می شود. به عنوان مثال، یک معامله گر که معتقد است قیمت دارایی در حال افزایش است از اختیار خرید استفاده میکند. اگر قیمت دارایی بالاتر از قیمت انجام گزینه حرکت کند، معامله گر می تواند از این گزینه استفاده کرده و آن را با تخفیف خریداری کند. هرگاه قیمت دارایی به طریقی که سوددهی قرارداد را افزایش دهد، از قیمت استخراج خود بالاتر یا پایین باشد، گفته می شود که این گزینه پول ساز است. به همین ترتیب، گفته می شود که قرارداد در صورت شکست در مرحله پول سازی است و در صورت ضرر خارج از پول سازی.

استراتژی های اساسی (Basic strategies)

هنگام انجام معاملات آپشنی، معامله گران می توانند طیف گسترده ای از استراتژی ها را که بر اساس چهار موقعیت اساسی است، به کار گیرند. به عنوان مقال یک معامله گر میتواند از اختیار خرید یا اختیار فروش خود استفاده کند و دارایی دیگری بخرد. اما به عنوان یک فروشنده، فرد میتواند دارایی خود را بر اساس اختیار خرید یا فروش بفروشد. همانطور که گفته شد، در صورتی که معامله گر تصمیم به استفاده و خرید دارایی بگیرد، فروشندگان موظف به فروش دارایی هستند.

استراتژی های مختلف معاملات آپشن بر اساس ترکیب های مختلف ممکن است از اختیار خرید یا فروش استفاده کند. محافظت از اختیار فروش، اختیار خرید تحت پوشش، استردل (straddle) و استرنگل (strangle) چند نمونه اساسی از این استراتژی ها هستند.

 محافظت از اختیار فروش: شامل خرید قدرت اختیار فروش است برای دارایی هایی که متعلق به معامله گر است. این استراتژی هما مدیریت دارایی است که توسط آلیس در مثال قبلی استفاده شد. همچنین به عنوان بیمه شناخته می شود زیرا از سرمایه گذار در برابر روند نزولی دارایی محافظت می کند و در عین حال در صورت افزایش قیمت دارایی، سبب سود بردن از آن میشود.

 اختیار خرید تحت پوشش: شامل فروش گزینه اختیار خرید دارایی که متعلق به معامله گر است. این استراتژی توسط سرمایه گذاران برای تولید درآمد اضافی (حق بیمه گزینه ها) از منابع خود استفاده می شود. در صورت عدم اجرای قرارداد، آنها ضمن حفظ دارایی های خود حق بیمه دریافت می کنند. اما اگر قرارداد به دلیل افزایش قیمت بازار اعمال شود، آنها موظف به فروش دارایی های خود هستند.

 استردل: شامل خرید قدرت اختیار خرید است و یک دارایی مشابه با قیمت انجام گزینه یکسان و تاریخ انقضا است. این به معامله گر اجازه می دهد تا زمانی که دارایی به اندازه کافی در هر دو جهت حرکت کند، سود کسب کند. به بیان ساده، معامله گر بر روی نوسانات بازار شرط بندی میکند.

 استرنگل: شامل خرید قدرت اختیار خرید و یک سود خارج از درآمد است (به عنوان مثال، قیمت بالاتر از قیمت بازار برای گزینه اختیار خرید و قیمت پایین تر از قیمت بازار برای گزینه اختیار فروش). اساساً استرنگل با هزینه کمتر یک موقعیت مناسب برای دارایی شما فراهم میکند.



مزایا

  • مناسب برای مدیریت دارایی در برابر خطرات بازار.
  • انعطاف پذیری بیشتر در معاملات سوداگرانه
  • میتوانید چندین ترکیب و استراتژی معاملات را با الگوی منحصر به فرد ریسک / پاداش مجاز کنید
  • دریافت سود بالقوه از همه بازار های بول (bull)، بیر (bear) و معامله بازار جانبی (side-way market trends)
  • میتواند هنگام ورود به موقعیت ها برای کاهش هزینه ها استفاده شود.
  • میتوانید اجازه دهید چندین معامله همزمان انجام شود.

معایب

  • درک مکانیسم های کار و محاسبه حق بیمه همیشه آسان نیست.
  • شامل ریسک زیاد، به ویژه برای فروشندگان قرارداد
  • استراتژی های معاملاتی پیچیده تر در مقایسه با گزینه های معمول
  • بازارهای گزینه ها اغلب با سطح کم نقدینگی روبرو هستند و باعث می شود جذابیت آنها برای اکثر معامله گران کمتر باشد.• ارزش حق بیمه معاملات آپشن بسیار ناپایدار است و با نزدیک شدن به تاریخ انقضا تمایل به کاهش دارد.

معاملات آپشن در مقایسه با معاملات فیوچر

معاملات آپشن و فیوچر هر دو ابزار مشتق هستند و به همین ترتیب، موارد استفاده متداولی را نشان می دهند. اما علی رغم شباهت های آنها، تفاوت عمده ای در سازوکار تسویه حساب بین این دو وجود دارد.

برخلاف معاملات آپشن، معاملات فیوچر همیشه با رسیدن تاریخ انقضا اجرا می شوند، به این معنی که دارندگان قرارداد از نظر قانونی موظف به مبادله دارایی اساسی یا ارزش مربوطه به صورت نقدی هستند اما معاملات آپشن فقط با صلاح دید تاجر دارنده قرارداد اعمال می شود. اگر دارنده قرارداد (خریدار) از این اختیار استفاده کند، نویسنده قرارداد (فروشنده) موظف به تجارت دارایی اساسی است.

توضیحات پایانی

همانطور که از نام آن پیداست، گزینه ها به سرمایه گذار این امکان را می دهند که فارغ از قیمت بازار، در آینده دارایی خود را خریداری یا بفروشد. این نوع قراردادها بسیار متنوع هستند و می توانند در سناریوهای مختلف نه تنها برای تجارت سوداگرانه بلکه برای انجام استراتژی های مدیریت دارایی نیز مورد استفاده قرار گیرد.

با این حال، شایان ذکر است که معاملات آپشن و همچنین سایر مشتقات، خطرات زیادی را شامل می شود. بنابراین قبل از استفاده از این نوع قرارداد، معامله گران باید درک خوبی از نحوه کار آن داشته باشند. همچنین مهم است که درک خوبی از ترکیبات مختلف اختیار خرید و اختیارات فروش و خطرات احتمالی موجود در هر استراتژی داشته باشند. معامله گران همچنین باید از استراتژی های مدیریت ریسک همراه با تجزیه و تحلیل های فنی و بنیادی استفاده کنند تا ریسک های احتمالی را محدود کنند.

مطالب مرتبط
کاهش کارمزد تراکنش بایننس: چگونه از تخفیف 45 درصدی کارمزد تراکنش در بایننس استفاده کنیم؟
صرافی کوینکس CoinEx exchange
سوئینگ تریدینگ Swing Trading در بازار ارزهای دیجیتال به چه معناست؟
فرستادن دیدگاه
ما را دنبال کنید
جدیدترین مقالات
نحوه کسب درآمد از اتوفارم: چگونه دارایی خود را به اتوفارم واریز و در این پروتکل سهامگذاری کنیم
افزایش قیمت توکن LUNA ترا در زمانیکه بقیه بازار در حال اصلاح هستند چه دلایلی دارد؟
امکان جهش بیت کوین به محدوده 50 تا 60 هزار دلار با توجه به معیارهای زنجیره ای وجود دارد
کیف پول‌های اسمارت چین بایننس: ولت‌هایی که برای استفاده از اسمارت چین مناسب هستند
تأثیر هاردفورک لندن بر قیمت اتریوم: EIP1559 و هالوینگ سه گانه چگونه ارزش اتریوم را بالا می‌برد؟
ویدیو کلیپ های آموزشی
یونی سواپ ورژن 3 فردا راه اندازی می‌شود؛ آیا این می‌تواند نقطه اوج جدیدی برای دیفای باشد
به روزرسانی یونی سواپ (Uniswap) در تاریخ 5 می 2021 به نسخه 3 انجام می شود
ویدیوی آموزشی پولکادات چیست
فیلم آموزش بایننس
ویدیوی آموزشی تتر Tether
ترید و سرمایه گذاری
نحوه کسب درآمد از اتوفارم: چگونه دارایی خود را به اتوفارم واریز و در این پروتکل سهامگذاری کنیم
سنتیمنت بازار ارز دیجیتال: احساسات در بازار رمزنگاری چه تاثیری دارد و چگونه می‌توان آن را شناسایی کرد؟
لیکوئید شدن (liquidation) به چه معناست؟ چگونه می‌توان از لیکوئید شدن جلوگیری کرد؟
پول توگدر (PoolTogether) چیست؟ پروتکل لاتری کریپتو بدون احتمال از دست دادن پول
صرافی بایننس